« لَو انّ عبداً اتى بالصالحات غداً * و ودّ كل نبىّ مرسل و ولي وصام ما صام صوام بلا ضجر * وقام ما قام قوام بلا ملل و حج ما حج من فرض و من سنن * و طاف ما طاف حاف غير منتعل و طار فى الجو لا يأوى الى احد * و غاص فى البحر مأموناً من البلل يكسو اليتامى من الديباج كلهم * و يطعم الجائعين البر بالعسل و عاش فى الناس آلافاً مؤلفه * عار من الذنب معصوم من الزلل ما كان في الحشر عنداللَّه منتفعاً * إِلّابحبّ امير المؤمنين علي » « 1 » اگر بنده‌اى كارهاى نيك و پسنديده را انجام دهد و دوستدار تمام ابنياء و پيشوايان الهى باشد و به اندازه تمام روزه‌داران ، مشتاقانه روزه بدارد و همانند تمام نمازگزاران ، خستگىناپذير نماز برپا دارد ، و حج آنان را كه قصد واجب و مستحب نموده‌اند بجاى آرد و خانه خدا را همانند پابرهنگان ، بدون كفش و عاشقانه طواف نمايد و در آسمان بدون پناه بردن به كسى به پرواز در آيد و در آب دريا آسوده خاطر از هر گزند و رطوبتى غوطه‌ور شود ، و تمام يتيمان عالم را حرير و ديباج بپوشاند و گرسنگان را مغز گندم با عسل بخوراند ، و در ميان مردم هزاران هزار سال ، بدون گناه و لغزش ، زندگى را به سر رساند ، ( تمام اين اعمال ) در صحراى محشر نزد خدا سودى نبخشد مگربامحبت اميرمؤمنان على ( ع ) همراه‌باشد . خدايا ما را از دوستداران و محبّان على ( ع ) قرار بده ! امين يا رب العالمين !

--> ( 1 ) . ر ك : ابن جبر ، نهج الايمان ، ص 459 و 460 ؛ ماحوزى ، كتاب الاربعين ، ص 98 ؛ محقق بحرانى ، الحدائق الناضرة ، ج 14 ، ص 167 ؛ محمد بن عقيل ، النصائح الكافية ، ص 109 ؛ آقابزرگ تهرانى ، الذريعة ، ج 22 ، ص 237 ؛ مغنية ، فضائل الامام على ( ع ) ، ص 257 .